Gospodarka

Podstawą gospodarki jest turystyka, eksport win, przetworów owocowych, ryb, drobiu. Główne zajęcia mieszkańców to jednak obsługa ruchu turystycznego, handel i praca w szybko rozwijającej się bankowości. Rolnictwo, rybołówstwo i fermy drobiu mają obecnie coraz mniejsze znaczenie. Istnieje natomiast kilka znaczących farm zajmujących się hodowlą rasowych koni oraz hodowlą ryb. Do Isiriusa należy 200 milowy pas przybrzeżny w kierunku północno-zachodnim o rozwarciu kąta 112 stopni. W pasie tym znajduje się jedna platforma wydobywcza ropy naftowej, której współwłaścicielem w połowie jest państwo. Uzyskane dochody z wydobycia ropy przeznaczane są między innymi na zakup paliwa do jedynej elektrowni na wyspie. W 2008r. parlament Isiriusa przyjął plan częściowej rezygnacji z paliw kopalnych. Program ten przewiduje również m.in. wykorzystanie na szeroką skalę samochodów i autobusów napędzanych energią elektryczną. W 2009 roku powstała spółka Isirius Electric Car (IEC), w której państwo posiada 51% udziałów, która we współpracy z firmami Melex i Mitsubishi wkrótce podjęła produkcję kilku typów pojazdów napędzanych energią elektryczną. Auta napędzane benzyną, gazem i olejem opałowym mają zupełnie zniknąć z wysp do 2019 roku.

Użytki rolne stanowią 36% powierzchni kraju. Uprawia się warzywa, owies, kukurydzę. Kilka procent powierzchni zajmują sady owocowe oraz uprawa winogron. W 2013 roku PKB na jedną osobę wyniosło 18.845,00 $.

Fot

Rzemiosło

Rzemieślnicy pracowali głownie w miastach. Byli wprawdzie zrzeszeni w organizacjach w rodzaju „cechów” - nie tylko gwarantowało to lepszą jakość towarów jak i należało do „dobrego tonu” - ale prawo nie zabraniało także produkować komuś kto do cechu nie należał. Powstała także produkcja na zamówienie – podobnie jak chałupnictwo w płn. Włoszech i Flandrii – przedsiębiorca (kupiec) zlecał rzemieślnikom albo chłopom wykonanie jakiejś pracy (np. przędzalstwo, wyrób naczyń ale także np. wznoszenie budynków czy budowli) za co płacił pieniędzmi. Najemnicy pracowali u siebie w chałupach na swoim sprzęcie, lub na wypożyczonym przez najemcę, który zajmował się sprzedażą wyprodukowanego towaru. Powstały także większe organizmy zrzeszające kilkunastu lub kilkudziesięciu robotników na podobieństwo przedsiębiorstwa – zajmowały się one np. budową statków, rozbudową zamków, produkcją broni na zamówienie armii, budową machin wojennych wydobyciem kopalin.